Een dagje Uganda

Hoi lieve mensen,
ik heb al veeel te lang geen blogberichtje geschreven, want ik heb het zo druk! Ik wil liever al mijn stories met jullie delen, maar heb er nauwelijks tijd voor joh! Ik wil hierbij een beeld van een gemiddelde dag in Uganda bij het project Chedra proberen te schetsen.

7:30u De wekker gaat. Meestal draai ik me dan eerst nog even zeven keer om, voordat ik er daadwerkelijk uitkom. Dan hoop ik voor mijn huisgenootjes dat ik met het goeie been uit bed stap, want anders mag ik ze verblijden met een heerlijk ochtendhumeur  . Daarna dek ik soms de tafel voor het ontbijt, ‘douche’ ik mij of was ik mijn ondergoed (we hebben een wasvrouwtje, maar je ondergoed door haar laten wassen, dat kan natuurlijk niet he!!!!).

8:16u We gaan ontbijten. We hebben helaas geen koelkast en is hartig beleg op brood dus niet mogelijk. Daarnaast is het brood ook nog eens VIES. Dus mijn heerlijke otbijtje begint met een droge boterham met jam, pindakaas of nutella. En ik kan je vertellen dat dat op een gegeven moment echt je strot uitkomt  !

8:45u We doen snel de afwas en moeten gauw aanstalten maken om richting het project te gaan. Maar op zich hoeven we ook weer niet al te snel te zijn, want de Afrikanen zijn ook altijd te laat. Het is ongeveer 10 minuten lopen en onderweg komen we standaard een paar koeien tegen en een paar van onze kleine fans (kleine kindertjes die ‘Bye Mzungu!’ roepen en je hand vast willen houden).

9:10u Om 9′o clock sharp horen we eigenlijk aanwezig te zijn bij ‘The office’, maar voor Afrikaanse begrippen zijn we keurig op tijd. Dan begint….. The devotion! Iedere dag om 9u ‘s ochtends moeten we bidden. We lezen dan een stukje uit de Bijbel en gaan daar dan over discussiëren. Soms moet een van ons ook een gebedje doen. Aan het begin was dit nog allemaal een beetje ongemakkelijk, omdat we allemaal niet gelovig zijn. Toen zaten we te giechelen als een van ons moest bidden voor de rest. Ik maakte aan het begin ook de fout door te zeggen dat ik niet in God geloofde… Gelukkig corrigeerde Eva me gauw dat ik maar beter kon zeggen dat dat wel zo was, want anders zijn ze een uur bezig je te overtuigen om in God te geloven. Gelukkig ben ik helemaal bijgedraaid, want vandaag heb ik aan de rest toegegeven dat ik ook God’s kind ben.

10:00-16:00u In deze uren zijn we bezig met de projecten. Het verschilt per dag een beetje wat er te doen is en hoe laat we klaar zijn. Als het regent wordt sowieso alles stilgezet. De laatste tijd zijn we bezig geweest met een bruder/broeder(?) voor kuikentjes. Om hier even op in te haken met een voorbeeld van een typische Afrikaanse gewoonte: Eerst doen dán pas denken. We waren namelijk al twee volle dagen bezig om deze bruder te maken. Toen we al best ver waren kwamen ze erachter dat dat toch niet zo’n goeie plek was omdat er ‘beestjes’ zaten. Toen hebben we alles moeten afbreken en totaal overnieuw moeten beginnen… Dat hadden ze dus best eerder mogen bedenken! Een andere keer hebben we een jjajja (een oude vrouw/oma) geholpen om een nieuw washokje te bouwen. We hebben het oude verrotte washokje afgebouwd en met takken (van een zelf-omgehakte boom!) en bananenbladeren een nieuwe gebouwd. Zoals je al hoort, is het alsnog super primitief wat je voor zo’n vrouwtje maakt. Je bevindt je daar ook in een soort bush-bush. Dus het was ook wel heel grappig toen die vrouw plotseling met een hypermoderne röntgenfoto van haar borstkas kwam aanzetten. Ze wilden namelijk van de mzungu’s weten wat er met haar mankeerde (alsof de blanken álles weten hihi).
Daarnaast willen wij binnenkort een lesje gaan geven over HIV/aids. Wij zijn al een paar keer op het schooltje geweest om  bijvoorbeeld onkruid te wieden (ja, dat is dus blijkbaar ook vrijwilligerswerk). Toen trok het onze aandacht dat er een onduidelijke boodschap op de latrines van de kinderen geschreven was. Er stond met uitgevaagd stoepkrijt geschreven: ‘Please wash your hands after using the latrine’. Dit is natuurlijk een belangrijke boodschap! Die kinderen moeten goed weten dat het erg hygiënisch is om je handen na ieder toiletbezoek te wassen. Alleen staat de boodschap er zo onduidelijk… Daarnaast hébben ze er niet eens de gelegenheid om hun handen te wassen. Nu hebben wij bedacht, dat we met het ingezamelde geld van Eva en Fleur, die latrine heel leuk en kleurig te gaan verven en dat we de boodschap er dan heel duidelijk op gaan zetten. Dan willen we daarnaast een tippy-tap maken. Dat is een soort handen-was-systeem. Super leuk om te doen en goed voor de kindertjes!

17:00u Rond deze tijd gaan we meestal met de boda boda naar Masaka town om grocery shopping te doen. Dit moet bijna iedere dag omdat we ten eerste geen koelkast hebben om voor langere termijn dingen te kopen. En ten tweede hebben we iedere dag zo’n 10 liter drinkwater nodig. Dit is soms wel zwaar omdat je je al de hele dag fysiek hebt lopen inspannen. Vooral vervelend als je dan al zo moe bent en op de groentemarkt moet gaan afdingen voor 20 cent omdat je toch echt weet dat ze je anders afzetten.

18:30u We koken of we eten bij een van de twee Westerse restaurantjes ‘Plot 99′ of ‘Frikadellen’. Hier gaan we vaak heen als we te lui zijn om te koken of als we simpelweg trek hebben in een cheeseburger met patat.

20:00u Vóór acht uur ‘s avonds moeten we echt weer terug zijn bij ons huisje. Om 20u is het namelijk al donker! En als mzungu is het heel gevaarlijk als je in het donker nog over straat gaat. Soms is het wel lastig dat het zo vroeg al donker is, aangezien we nog steeds geen elektriciteit hebben. Daarnaast is de latrine in het donker ook doodeng (kakkerlakken)!!! Meestal zetten we dan met z’n vieren ons hoofdlampje op en gaan gezellig kaarten met een kopje thee.

21:00-22:00u Nu is het zo ongeveer al bedtijd. Dat klinkt vroeg, maar hier zijn dat normale bedtijden. Soms bel ik nog even met mijn lieve papa, mama en zusje en dan kan ik gerust slapen. Meestal slaap ik dan nog niet helemaal meteen, want dan lopen er nog twee baby’s te krijsen of een paar vrouwen staan om 12u ‘s nachts tegen elkaar te schreeuwen. Thank god, dat ik oordopjes mee heb!

Dan gaat de volgende dag de wekker weer en begint het hele riedeltje opnieuw! Nee dat is niet helemaal waar, want iedere dag is anders. En dat is wat het voor mij heel leuk maakt, je weet nooit wat je kunt verwachten. Soms zijn het vervelende dingen, zoals iemand die naast de latrine heeft gekakt, maar soms ook hele leuke dingen. Vandaag was er bijvoorbeeld een jongetje die totaal onder de indruk was van ons fototoestel en daar kan ik dan echt blij van worden. Het zijn juist die kleine dingetjes die je dag leuk of bijzonder maken.

Voor de mensen die dit hele lange bericht hebben gelezen: bravo! Laat een berichtje achter als je tot hier bent gekomen hihi. Dat vind ik leuk om te weten!

KUSJES!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *