Het échte vrijwilligerswerk

Hoi! Ik heb natuurlijk al veel te lang niet geschreven! Maar daar kan ik eigenlijk niets aan doen… Ik was vorige week niet zo lekker geworden en heb toen op aandringen van Fleur en Eva toch maar een malariatestje gedaan. En ja hoor: ‘You have malaria, but not so much’. Gelukkig maar dat ik in ieder geval wist wat ik had! Dat weekend zouden we naar Lake Bunyoni gaan en heb ik mijn malariakuur meegenomen en daar afgemaakt. De eerste dagen daar voelde ik me slapjes maar de laatste dag van de kuur weer helemaal prima! Yes, ik ben van de malaria af dacht ik! Maar helaas… De dag erna was ik weer ziek :(.

Ik wilde me niet aanstellen, want ik was immers net van de malaria af. Toen ben ik weer op aandringen van de anderen langs de dokter gegaan, gelukkig samen met onze top regiocoördinator Ruben. Daar kwamen we aan in een oranje halletje en werd ik bijna direct geholpen. De dokter vroeg aan mij of ik ooit maagzweren en buiktyfus had gehad… Ook of ik hiv positief was. Ehh nee meneer, dat heb ik allemaal nog nooit gehad. Toen ik mijn klachten vertelde zei hij telkens: ‘Oh I’m sorry.’ Waarop ik dan zei: ‘Ehhh it’s not your fault…’.

Uiteindelijk heb ik nog bloed laten prikken. Na eventjes wachten kwam de uitslag: Geen malaria (en waarschijnlijk nooit gehad), maar wel een vervelend bacterietje. De Brucellose bacterie. In Nederland zijn er daar maar 4 gevallen per jaar van, maar hier in Uganda toch wel wat vaker. De bacterie zit vooral in vee en vee in Nederland wordt goed gevaccineerd, maar hier helaas niet. Vervolgens heb ik zo’n gevaccineerde koe of varken op mijn bordje gekregen, die helaas niet goed doorbakken is geweest. Nu een maand lang aan de antibiotica olé! (En voorlopig geen vlees meer).

Ik heb dus de afgelopen dagen  niet heeel veel gedaan, omdat ik alleen maar een beetje op bed lag. Maar gelukkig afgelopen vrijdag hebben we nog wel iets heel bijzonders gedaan! Wij mochten lesgeven op een dovenschool. Ik vond het sowieso al heel bijzonder dat ze hier een dovenschool hebben, aangezien er al heel veel kinderen niet eens naar school kunnen, laat staan de dove kindjes. Toen we bij de school aankwamen, zagen we dat de school er echt heel goed uitzag (voor Ugandese begrippen). Prachtige schilderingen op de muren en ook de materialen die ze bezaten waren niet mis! Wat we ook heel opvallend (en vooral grappig) vonden, waren bepaalde teksten op de muren: ‘Virginity is healthy’ en ‘Manage your wet dreaming’.

Dat soort teksten zie je wel vaker staan, maar deze maakte ons wel een beetje aan het giechelen. Vervolgens zagen we een paar kinderen staan en wilden automatisch zeggen: ‘Hello! Oli otya?’. Maar dan besef je je dat ze je helemaal niet kunnen verstaan. Dan maar heel wild zwaaien. Er kwam een jongetje naar ons toe en begon aan onze armen te trekken en een soort kreungeluiden te maken. We wisten allemaal niet zo goed wat we daarmee aanmoesten. Later vertelde een leraar dat hij natuurlijk doof was, maar dat hij wel doorhad dat als ie geluid maakte dat hij zo de aandacht kreeg.

Na een rondleiding zouden we ook nog lesgeven. We waren al om 9:30u bij het schooltje, maar we zijn in Uganda… Dus mochten we pas om 12:00 beginnen met het lesje. We hadden een les bedacht over de Schijf van Vijf, gezond eten. Eerst wilden we het over hygiëne hebben, maar dat hadden waarschijnlijk de 50 vrijwilligers voor ons ook al gedaan. Ik vond het super spannend, want hoe geef je in godsnaam les aan dove kinderen? Natuurlijk was er wel een tolk bij, maar hoe maak jíj zo’n les dan leuk?

Gelukkig hadden Lisa, Fleur, Eva en ik wel iets leuks bedacht. Het zijn natuurlijk dove kinderen, ze horen niks. Dus waar speel je dan op in? Het zicht! Eerst vertelden we over ondervoeding en gezond eten en aan het einde deden we een quizje. Ze moesten nu zelf de voedingswaren in de schijf van vijf invullen. Dit deden we door de voedingswaren aan ze te laten zien (we hadden een ei gekocht, een zak rijst, water, fruit, groente, zout, etc.).

Degene die de meeste goed had won een prijsje! De meesten deden goed mee en uiteindelijk hadden we een winnaar. Omdat ik bang was dat ze het na deze les allemaal weer zouden vergeten, heb ik voor iedereen een blaadje gemaakt met de schijf van vijf erin en de regels die je moet onthouden bij gezond eten. Nu maar hopen dat ze er geen vliegtuigje van vouwen, maar er echt iets van opsteken!
De eerste maand is alweer voorbij. De vrijwilligers van deze maand zijn eergisteren vertrokken en morgen komen de nieuwe aan. Helaas hebben we afscheid van Fleur genomen en ook een beetje van Eva. Nu zit ik met Lisa in Masaka backpackers en hebben we gisteren heerlijk luxe aan het zwembad gezeten. Na ziek zijn en goed werk op het dovenschooltje verdien ik zoiets wel! Hopelijk kan ik volgende week weer hard aan het werk zodat ik weer een excuus voor het zwembad heb  .

Groetjes! XXX

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *